Video op DVD.
Video op DVD overzetten is nog steeds net zo belangrijk als smalfilms digitaliseren om de simpele reden: Het bewaren van herinneringen.
Videobanden zijn echter minder lang te
bewaren dan smalfilms. Met name de goedkope videobanden verliezen veel sneller aan kwaliteit dan de veel duurdere professionele banden. Telkens wanneer u een band afspeelt
ontstaan er minuscule krasjes op de band. Op den duur zult u merken dat het geluid begint te “kraken”. De beeldkwaliteit wordt langzaam minder. Meestal begint dit met
de toename van ruis in de beelden. Uiteindelijk zal de video stoorstrepen vertonen en neemt het contrast dermate af dat het niet meer mogelijk is om nog iets te herkennen op de
filmbeelden. Tenslotte zal er alleen nog meer een zwart beeld zichtbaar zijn. Uiteraard is er dan geen herstel meer mogelijk.
Waarom nu video op DVD zetten?
Voor sommige videofilms is het helaas al te laat. Maar er zijn nog veel videobanden die “gered” kunnen worden van de definitieve ondergang. Echter, hoe langer er
gewacht wordt met het digitaliseren des te slechter de kwaliteit wordt. Behalve de bovengenoemde factoren die de kwaliteit aantasten kan het ook zijn dat de beschermlaag van de
band tijdens het afspelen loslaat. Een herinnering op beeldmateriaal is dan plotseling alleen nog maar een herinnering.
Ook het snelzoeken (Picture Search), het snel vooruit-
of achteruit spoelen met behoud van beeld, is funest voor de videobanden. Evenals het bewaren van de banden buiten de opbergdoos, blootstellen aan zonlicht, plotselinge
temperatuurwisselingen, het aanraken van de tape met de vingers, en ga zo maar door.
Hoelang kan ik een videoband bewaren?
Een veelgestelde vraag maar moeilijk te beantwoorden. Het is afhankelijk van veel factoren. De meest cruciale factoren zijn de opslag van de videoband en het aantal keren dat de
band afgespeeld is. Met opslag bedoelen we de omgeving. De ideale situatie wordt bereikt in een geconditioneerde ruimte met een constante temperatuur van ca. 18 graden C en een
lage vochtigheidsgraad van ± 40%. Dergelijke opslag was en is voor de meeste consumenten echter niet haalbaar. Ook speelt de lengte van de band een rol. Een band van 240 minuten
is veel dunner dan een band van 60 minuten (vrijwel aleen voor de professionele markt).
In de regel kunt u ervan uitgaan dat een goedkope videoband + 5 tot 10 jaar bewaart kan
blijven, afhankelijk van het gebruik. Daarna beginnen de verouderingsverschijnselen op te treden. Een professionele videotape daarentegen kan tot wel 30 jaar bewaard blijven.
Waarom is het verschil tussen consumenten- en professionele tape zo groot?
Videobanden werden geproduceerd op gigantische rollen met
enkele kilometers tape. Vervolgens moest de tape worden opgespoeld op de cassettes. De buitenkant van de rollen draaide uiteraard sneller dan de binnenkant. Hierdoor ontstond een
vrij hoge spanning op de band en werd deze licht gemagnetiseerd door de wrijving. Hoe verder naar de buitenkant hoe slechter de tape. Deze werd dan ook goedkoop aangeboden. Vaak
te koop voor minder dan 2 gulden. De kleinste hoeveelheid van de grote rol, ter grote van een pannekoek, bevatte het beste materiaal. Deze tape, in vaktermen “pancake”
genoemd, was uitsluitend bedoeld voor professionele doeleinden. Het moge duidelijk zijn dat deze tapes een veelvoud van de goedkope tapes kostten; nl. rond de 15 gulden per stuk.
Zeker is, dat de kwaliteit van videobanden met rasse schreden achteruit gaat. Zet daarom uw kostbare herinneringen op DVD of digitale videotape nu het kan. Beschikt u
over een grote hoeveelheid videobanden overweeg dan de aanschaf van een combinatierecorder met een VHS en DVD unit. U kunt de VHS banden dan zelf overzetten op DVD.
|
